Το άτομο που φορά το ένδυμα ως δημιουργός εικόνας

Ένα ολοκληρωμένο coordinate μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από ένα σύνολο. Στην απάντηση της Luoluozi, που εκτείνεται σε εννέα μέρη, στον κόσμο του anime και του μυθιστορήματος GOSICK, η γκαρνταρόμπα γίνεται εργαλείο ανάγνωσης των εικόνων και το άτομο που τη φορά γίνεται ταυτόχρονα στιλίστας, αρχειοθέτης και περφόρμερ.

Η ανάρτηση τιτλοφορείται «σύνοψη αυτοσχεδιαστικού Lolita styling βάσει εντυπώσεων» και αυτή η προσεκτική διατύπωση έχει σημασία. Δεν πρόκειται για ισχυρισμούς πιστής αναπαραγωγής των κοστουμιών. Η δημιουργός επιλέγει ενδύματα από μια Lolita γκαρνταρόμπα για να απαντήσει σε συγκεκριμένα καρέ και εικονογραφήσεις: εσώρουχα και ενδύματα ύπνου, μια πρωινή ρόμπα, ένα ριγέ φόρεμα με γραμμή empire, λευκά και μοβ νυχτικά, καθημερινά ρούχα που συνδέονται με την Cordelia, μια επίσημη τουαλέτα και μια εμφάνιση μάγου.

Κάθε αντιστοίχιση ξεκινά με την αναγνώριση. Μια ρίγα, ένα μανίκι, ένα χρώμα ή μια αναλογία γίνεται το στοιχείο της πηγής που αξίζει να μεταφερθεί. Το αποτέλεσμα παραμένει πιστό σε μια ατμόσφαιρα, χωρίς να προσποιείται ότι το φανταστικό ένδυμα ανακατασκευάστηκε βελονιά προς βελονιά.

Η ερμηνεία ξεκινά με ό,τι υπάρχει ήδη στην γκαρνταρόμπα

Το πιστό cosplay συνήθως οργανώνει μια εμφάνιση γύρω από έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα και ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Το styling βάσει εντυπώσεων λειτουργεί μέσω της ομοιότητας σε πιο χαλαρή κλίμακα. Ρωτά τι μπορεί να κάνει μια υπάρχουσα μπλούζα, πώς αλλάζει μια γνώριμη φούστα υπό το πρίσμα μιας νέας αναφοράς ή αν ένα bonnet μπορεί να αποδώσει το συναισθηματικό ύφος μιας εικονογράφησης.

Αυτή η μέθοδος χαρίζει στην γκαρνταρόμπα μια μνήμη που υπερβαίνει τις ημερομηνίες κυκλοφορίας των brand. Ένα ένδυμα μπορεί να αποθηκεύει συναντήσεις με βιβλία, animation και προγενέστερες εικόνες. Η ταυτότητά του δεν εξαντλείται στην ονομασία με την οποία πωλήθηκε. Όταν εντάσσεται σε μια νέα αντιστοίχιση, γίνεται τεκμήριο του τρόπου με τον οποίο το άτομο που το φορά διάβασε ένα άλλο έργο.

Η παράθεση δίπλα δίπλα καθιστά δημόσια την πράξη της ανάγνωσης. Μπορούμε να συγκρίνουμε αντί απλώς να θαυμάζουμε. Στη λευκή εμφάνιση, η σχέση εντοπίζεται στην απαλότητα, τον ανοιχτόχρωμο όγκο και την οικιακή οικειότητα. Στη ριγέ εμφάνιση, ο κατακόρυφος ρυθμός και η ψηλή μέση κάνουν περισσότερη δουλειά από την ακριβή λεπτομέρεια. Η δημιουργός αφήνει αρκετές διαφορές ώστε η ερμηνεία να παραμένει ορατή.

Το άτομο που φορά το σύνολο επιμελείται την απόσταση ανάμεσα στη μυθοπλασία και τη ζωή

Τα ρούχα που βασίζονται στη μυθοπλασία συχνά συζητούνται ως μέσο απόδρασης. Αυτή η προσέγγιση παραβλέπει την πρακτική ευφυΐα που απαιτείται για να μεταφερθεί μια εικόνα σε ένα πραγματικό δωμάτιο και ένα πραγματικό σώμα. Το ύφασμα έχει βάρος. Ένα μανίκι πρέπει να επιτρέπει την κίνηση. Ένα χρώμα αντιδρά στον διαθέσιμο φωτισμό. Το άτομο που φορά το ένδυμα επιλέγει ποια αδύνατα στοιχεία θα διατηρήσει και ποια θα μεταφράσει.

Σε αυτή την επιμέλεια εμφανίζεται η πατρότητα του έργου. Ο αρχικός χαρακτήρας παραμένει μία πηγή, αλλά όχι ο μοναδικός δημιουργός της τελικής φωτογραφίας. Το άτομο που φορά το σύνολο συνεισφέρει ένα σώμα, μια γκαρνταρόμπα και μια ιστορία προσωπικού γούστου. Το σκηνικό συνεισφέρει την κλίμακα. Η φωτογραφική μηχανή αποφασίζει τι θα επιβιώσει ως εικόνα. Επομένως, ένα coordinate με προσωπικό styling μοιάζει λιγότερο με αντιγραφή μιας σελίδας και περισσότερο με παράθεσή της σε ένα νέο οπτικό δοκίμιο.

Ένα φωτογραφικό προηγούμενο στην πόλη

Το έργο Cosplayers της Cao Fei, από το 2004, προσφέρει ένα χρήσιμο προηγούμενο για να σκεφτούμε αυτή τη μετάβαση από τη φανταστική εικόνα στον βιωμένο χώρο. Ανήκει στο cosplay και τη σύγχρονη τέχνη, όχι στη μόδα Lolita, επομένως οι κουλτούρες αυτές δεν πρέπει να συγχέονται. Η σύνδεση είναι μεθοδολογική. Στην επίσημη ιστοσελίδα της, η καλλιτέχνιδα περιγράφει νέους ανθρώπους ντυμένους ως χαρακτήρες παιχνιδιών να κινούνται μέσα σε μια πόλη και να δρουν εντός ενός φανταστικού κόσμου, ενώ ο υλικός κόσμος κάτω από τα πόδια τους παραμένει αμετάβλητος.

Στο A Mirage, δύο μεταμφιεσμένες μορφές καταλαμβάνουν ένα λιβάδι που οριοθετείται από το αχνό περίγραμμα μιας πόλης. Κάθονται πάνω σε ζωόμορφες κατασκευές με βούλες και ρίγες, ενώ μαύρα μπαλόνια συγκεντρώνονται πάνω από το κεφάλι της μίας. Η σκηνή είναι εμφανώς κατασκευασμένη, κι όμως το έδαφός της είναι επίμονα πραγματικό: γρασίδι, λουλούδια, καταχνιά και πολυκατοικίες. Η φαντασία δεν αντικαθιστά την πόλη. Δημιουργεί έναν προσωρινό τρόπο κίνησης μέσα σε αυτήν.

Η ανάρτηση για το GOSICK είναι μικρότερης κλίμακας και φτιαγμένη για μια διαφορετική κοινότητα, αλλά βασίζεται κι αυτή στον χώρο ανάμεσα στην πηγή και τον κόσμο. Η εικόνα ενός χαρακτήρα δεν φοριέται αυτούσια. Περνά μέσα από τη διαθέσιμη γκαρνταρόμπα, το σώμα της δημιουργού και το κάδρο της φωτογραφίας. Αυτό το κενό είναι παραγωγικό.

Το προσωπικό αρχείο μπορεί να γίνει κριτική

Είναι εύκολο να απορρίψει κανείς μια ανάρτηση γκαρνταρόμπας ως επίδειξη ή κατανάλωση. Η σύνοψη των εννέα εμφανίσεων, όμως, ζητά να διαβαστεί πιο προσεκτικά. Η επιλογή, η αλληλουχία και η σύγκριση μετατρέπουν τις προσωπικές φωτογραφίες σε επιχείρημα γύρω από τις εικόνες. Η δημιουργός εντοπίζει επαναλαμβανόμενα οπτικά ζητήματα, δοκιμάζει διάφορες απαντήσεις και διατηρεί συνημμένες τις αναφορές.

Πρόκειται για κριτική που ασκείται με ρούχα. Δεν χρειάζεται να μιμηθεί τον ακαδημαϊκό λόγο, επειδή τα τεκμήριά της είναι ορατά. Ένα ριγέ φόρεμα τοποθετείται δίπλα στην εικονογράφηση που ανακαλεί. Ένα λευκό σύνολο δοκιμάζει πόσο κοντά μπορεί να φτάσει στην ατμόσφαιρα χωρίς να την αντιγράψει πιστά. Ο αναγνώστης μπορεί να συμφωνήσει, να διαφωνήσει ή να διακρίνει μια άλλη σχέση.

Το να αποκαλούμε τη γυναίκα που φορά τα ρούχα δημιουργό εικόνων δεν διαγράφει τους σχεδιαστές, τους φωτογράφους ή τους αρχικούς καλλιτέχνες. Απλώς τοποθετεί μία ακόμη δημιουργό στην αλυσίδα. Εκείνη αποφασίζει τι μπαίνει στην γκαρνταρόμπα, ποια εικόνα αξίζει μια απάντηση και πώς το σώμα θα μεταφέρει αυτή την απάντηση στον κόσμο.

Πηγές και πιστώσεις εικόνων

• Luoluozi, «Σύνοψη II αυτοσχεδιασμένων Lolita συνόλων εμπνευσμένων από τη Victorique του GOSICK», Xiaohongshu.
• Cao Fei, Cosplayers, 2004, βίντεο, 8 λεπτά. Περιγραφή στον επίσημο ιστότοπο της καλλιτέχνιδας.
• Cao Fei, A Mirage, 2004, εκτύπωση C, 75 × 100 εκ., από τη φωτογραφική σειρά Cosplayers.